Κύπρος

Γιατί δεν έχουμε κανένα λόγο να αισιοδοξούμε; Διότι ο Ερντογάν θα είναι ο αφέντης στο νησί…

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

Το ομολογώ… Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας με έχει μπερδέψει και σχεδόν …εκτροχιάσει. Ούτε επίτηδες να το έκανε… Ενώ κάθε φορά που φεύγει από την αίθουσα των διαπραγματεύσεων είναι απαισιόδοξος με αυτές τις βλακείες που ακούει από τον μεταφορέα των θέσεων της Άγκυρας, Μουσταφά Ακιντζί, επιμένει να δηλώνει ευτυχής και αισιόδοξος ότι το Κυπριακό θα μπορούσε να επιλυθεί πριν από την πραγματοποίηση των βουλευτικών εκλογών.

Βεβαίως, εάν κάποιος επιθυμεί να κλείσει το εθνικό θέμα του Κυπριακού μέχρι τον Μάιο του 2016, είναι πολύ εύκολο να το πράξει. Αποδέχεται όλα τα αιτήματα της δύναμης κατοχής, βάζει την υπογραφή του και το Κυπριακό ως πρόβλημα …εξαφανίζεται. Μόνο που μία λύση η οποία θα συμφέρει μόνο στην Τουρκία και «θα καλύπτει τις ανησυχίες της», όπως είπε ο κ. Ακιντζί στον κ. Αναστασιάδη, συνταγή για συγκρούσεις και καταστροφή θα είναι. Λύση δίκαιη και βιώσιμη, όπως διαλαλεί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ΔΕΝ θα είναι. Και αυτός είναι ο βασικός λόγος για τον οποίο δεν πρέπει να βιάζεται. Μιλάμε για την τύχη ενός λαού… Γιατί αυτή η βιασύνη, τη στιγμή κατά την οποία η απέναντι πλευρά δεν έχει υποχωρήσει από τις αδιάλλακτες και αντικυπριακές θέσεις της…

Προσπάθησα να αντιληφθώ τον λόγο για τον οποίο ο κ. Αναστασιάδης επιμένει να εκτρέφει προσδοκίες και ελπίδες ότι η λύση είναι κοντά. Αναζήτησα την απάντηση σ’ αυτό το βασανιστικό ερώτημα. Και δεν είμαι βέβαιος ότι την βρήκα, εκτός εάν έχει δίκιο ένας εκ των συνεργατών του προέδρου του ΔΗΣΥ, ότι «απλά παίζεται ένα επικοινωνιακό παιγνίδι» και ο Πρόεδρος είναι υποχρεωμένος να ακολουθήσει για να μην επιρριφθεί η ευθύνη στον ίδιο όταν καταρρεύσουν οι συνομιλίες…
Σίγουρα το Κυπριακό δεν είναι πια ένα εύκολο πρόβλημα. Και δεν είναι διότι οι πολιτικές ηγεσίες από το 1974 μέχρι σήμερα υποχώρησαν σε βαθμό επικίνδυνο. Καταπάτησαν τις «κόκκινες γραμμές» τους σε βαθμό, που μας αναγκάζει να κάνουμε δεύτερες σκέψεις και για τις αντοχές τους, και για τις προθέσεις τους, και για τον πατριωτισμό τους. Από που να αρχίσει και που να τελειώσει κανείς. Αντάλλαξαν τις βασικές αρχές και τους κανόνες της Δημοκρατίας με έωλες τουρκικές υποσχέσεις ότι θα μειωθεί το έδαφος που κατέχουν σήμερα και θα επιστρέψουν την Αμμόχωστο. Πέρασαν 41 χρόνια και ενώ αποδείχθηκε ότι οι Τούρκοι δεν έχουν καμία απολύτως διάθεση να παραδώσουν οτιδήποτε στους νόμιμους κατόχους τους, οι ηγέτες των Ελληνοκυπρίων πέφτουν στην ίδια παγίδα. Ο κ. Αναστασιάδης και οι Πρόεδροι πριν από αυτόν, έδειξαν διάθεση να χαρίσουν την εκ περιτροπής προεδρία για 100 μέτρα γης παραπάνω.. Και κάθεται και σκέφτεται ο κάθε …αφελής (συμπεριλαμβάνω και τον εαυτό μου): Μα η συζήτηση δεν γίνεται για την επανένωση του νησιού; Γιατί συνομιλούν για πέντε μέτρα γης παραπάνω και πέντε λιγότερα; Τι σόι λύση θα είναι εάν δεν πέσουν τα τείχη, εάν έχουν αυτοί το «κράτος» τους και εμείς το δικό μας;

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας τίναξε την μπάνκα στον αέρα με τη θέση του για τις εγγυήσεις και τα κατοχικά στρατεύματα. Πιστεύω ότι και ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ενστερνίζεται αυτή τη θέση του κ. Νίκου Κοτζιά, ότι δηλαδή η Κύπρος δεν χρειάζεται ούτε εγγυήσεις, ούτε ξένους στρατούς. Άκουσα ότι όταν ο Ελληνας υπουργός εξήγησε τη θέση του στον Αμερικανό ομόλογό του Τζον Κέρι, αυτός «τα έχασε», ενώ η σκληρή Βικτόρια Νούλαντ ζήτησε περισσότερες εξηγήσεις.

Οι ύπουλοι Βρετανοί δημόσια υπογραμμίζουν ότι συζητούν το θέμα, εφόσον δεν θα επηρεάσει τις βάσεις τους. Μα αγαπητέ κύριε Πρόεδρε, γίνεται να από-στρατικοποιηθεί η Κύπρος και οι Βρετανοί να διατηρήσουν τις βάσεις τους, μέσω των οποίων έπαιξαν βρώμικο ρόλο στο πραξικόπημα και την εισβολή. Να θυμίσω ότι όταν κατάλαβαν ότι δεν δολοφονήθηκε ο Μακάριος έσπευσαν να τον “σώσουν” στέλνοντας τον δυστυχή Αρχιεπίσκοπο στη Μάλτα και μετά στο Λονδίνο. Αλλά όσοι γνωρίζουν τις πραγματικές σκέψεις του Μακάριου, ξέρουν ότι τον πέταξαν σε ένα ξενοδοχείο αποκλεισμένο απ’ όλους και απ’ όλα.

Το πρόβλημα της Κύπρου θα πρέπει να συζητείται σε άλλο επίπεδο, όχι μόνο λόγω της σχέσης με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν είναι δυνατόν, στον 21ο αιώνα να κτίζονται τείχη… Ο Πρόεδρος, λοιπόν, δεν δικαιούται να παρουσιάσει σχέδιο λύσης ενώπιον της κρίσης του λαού με τουρκικές εγγυήσεις, με παραμονή κατοχικών στρατευμάτων, χωρίς τον σεβασμό όλων των ελευθεριών, χωρίς την επικράτηση της Δημοκρατίας σε όλο το νησί. Εάν απουσιάζουν οι παραπάνω αρχές, πρέπει να φύγει σαν κύριος από τις συνομιλίες και να αρνηθεί να υπογράψει… Άλλωστε, αυτό υποσχέθηκε στο λαό…

Πηγή: mignatiou.com

Advertisements

Κατηγορίες:Κύπρος

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.