Μῆνας: Ἰουνίου 2016

Με αμερικανικά Καρότα και Ρόπαλα Προωθείται Αμερικανο-τουρκική Λύση Νούλαντ στη Κύπρο

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

«Ενιαία  Κύπρος» με τουρκικό στρατό με- σημαία ΝΑΤΟ

Πληροφορίες Αμερικανού ρεπόρτερ, από τη Μόσχα.

Άρθρο του Τζων Χέλμερ, στο ρωσικό μπλογκ « Russia Insider», παρουσιάζει τον Κύπριο Πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη σε μυστικές διαπραγματεύσεις με την κ. Βικτώρια Νούλαντ, «με το καρότο και το ρόπαλο», για λύση του Κυπριακού.

Η «αμερικανο-τουρκική» λύση, -όπως την περιγράφει- προβλέπει την δημιουργία  Νατοϊκής  βάσης στην κατεχόμενη Κύπρο και διατήρηση τουρκικών στρατευμάτων κατοχής, ως στρατευμάτων του ΝΑΤΟ. Συνεχίστε νὰ διαβάζετε “Με αμερικανικά Καρότα και Ρόπαλα Προωθείται Αμερικανο-τουρκική Λύση Νούλαντ στη Κύπρο”

Ένας μεγαλύτερος στρατιωτικός ρόλος για τη Γερμανία;

Γράφει ο Κάτς80

Η Γερμανική κυβέρνηση θα δημοσιεύσει σύντομα ένα νέο αμυντικό δόγμα, ένα «έγγραφο» στρατηγικής που θα καθορίζει τις κατευθυντήριες γραμμές για τη γερμανική πολιτική άμυνα, και είναι το πρώτο από το 2006.

Αυτό το έγγραφο έχει ήδη δεχτεί κάποια προσοχή στο εξωτερικό, κυρίως από το Ηνωμένο Βασίλειο, στο πλαίσιο του δημοψηφίσματος της χώρας για την παραμονή στην ΕΕ στις 23 Ιουνίου, και λόγω της εκτεταμένης κάλυψης από τον τύπο, για την υποτιθέμενη φιλοδοξία της Γερμανίας να χτίσει ένα «στρατό της ΕΕ».

Ωστόσο, ο απίθανος ρητορικός στόχος μιας ευρωπαϊκής άμυνας συσκοτίζει τις πιο ενδιαφέρουσες πτυχές της εξελισσόμενης πολιτικής άμυνας της Γερμανίας και την αυξανόμενη σημασία της για την ευρωπαϊκή άμυνα.

Η Γερμανία έχει από καιρό και είχε δύσκολες συζητήσεις σχετικά με το στρατιωτικό ρόλο της στην ευρωπαϊκή και την παγκόσμια ασφάλεια, πηγαίνοντας πίσω από την υποστήριξη της τότε Σοσιαλδημοκρατικής-Πράσινης κυβέρνησης για την επέμβαση του ΝΑΤΟ στο Κοσσυφοπέδιο το 1999.

Η στρατιωτική συνεισφορά της Γερμανίας από τότε έχει κυμανθεί από την ισχυρή στήριξη και τη βοήθεια της Διεθνούς Ασφάλειας δύναμης (ISAF) στην αποστολή στο Αφγανιστάν κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 2000 και με την αποχή της από το ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ που προηγήθηκε της στρατιωτικής επέμβασης του ΝΑΤΟ στη Λιβύη το 2011.

Στις αρχές του 2014, ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών, ο υπουργός Άμυνας, και ο ομοσπονδιακός πρόεδρος, αναφέρθηκαν όλοι μαζί ότι η Γερμανία θα πρέπει να αναλάβει μεγαλύτερη ευθύνη για τη διεθνή ασφάλεια, πράγμα που σημαίνει ότι το Βερολίνο θα πρέπει να συμβάλλει περισσότερο στρατιωτικά, καθώς και με άλλους τρόπους.

Το 2014 η προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία συγκλόνισε πραγματικά τη Γερμανία, η οποία έχει υποστηρίξει στη συνέχεια έντονα τους Ανατολικούς συμμάχους του ΝΑΤΟ.

Μετά της τρομοκρατικές επιθέσεις του Νοέμβριου του 2015 στο Παρίσι, η Γερμανία αποφάσισε γρήγορα να στείλει μια φρεγάτα και αναγνωριστικά αεροσκάφη για την υποστήριξη στο συνασπισμού του αντί-Ισλαμικού «Κράτους» στο Ιράκ και τη Συρία (έχοντας ήδη στείλει όπλα στους κούρδους της πεσμεργκά στο Ιράκ και πυραύλους Πάτριοτ στην Τουρκία στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ).

Παρά το γεγονός ότι ξοδεύει πολύ κάτω από το στόχο του 2% του ΑΕΠ για την άμυνα (λιγότερο από 1,2%) του ΝΑΤΟ, η Γερμανία είναι η τρίτη μεγαλύτερη χώρα που ξοδεύει στο ευρωπαϊκό τμήμα του ΝΑΤΟ. Επιπλέον, το Βερολίνο θα αυξήσει τον αμυντικό προϋπολογισμό του από 34.300.000.000 € (39,0 δις $) σε 39,2 δισεκατομμύρια € (44,6 δις $) από το 2020, σχεδιάζει να επενδύσει περίπου 130 δισεκατομμύρια € (148 δις $) στην άμυνα της υποδομές και τον εξοπλισμό από το 2030, και παράλληλα θα αυξήσουν της ένοπλες δυνάμεις.

Οι Εκθέσεις στα γερμανικά μέσα ενημέρωσης λένε ότι ένα από τα κύρια μηνύματα του νέου αμυντικού δόγματος θα είναι ότι η Γερμανία θα πρέπει να ενισχύσει το στρατιωτικό της ρόλο στην παγκόσμια σκηνή. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το ΝΑΤΟ και η ΕΕ θα ωφεληθεί από μια ισχυρότερη γερμανική στρατιωτική συνεισφορά.

Μετά τη Βρετανία και τη Γαλλία, η Γερμανία είναι η μόνη άλλη ευρωπαϊκή χώρα που μπορεί επαρκώς εκτελέσει στρατιωτικές εργασίες αποτροπής συμβάλλοντας παράλληλα στη διαχείριση των εξωτερικών κρίσεων.

Η Γερμανική ηγεσία στην Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένων και της εξωτερικής πολιτικής, δεν είναι πλέον νέα. Είτε συμφωνεί κανείς με τις πολιτικές ή όχι, το Βερολίνο είναι παράγοντας για την επίλυση στην Ευρωζώνη των προσφυγικών κρίσεων, οδηγεί τις διπλωματικές προσπάθειες για την κρίση στην Ουκρανία, καθώς και συμμετέχει στις διαπραγματεύσεις για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα.

Αλλά η Γερμανία θα ενεργήσει στρατιωτικά μόνο σε συνασπισμό με τους άλλους και είναι απίθανο να ξεκινήσει στρατιωτικές επιχειρήσεις. 

Αυτό είναι σε αντίθεση με τη Γαλλία, η οποία έχει ξεκινήσει συχνά στρατιωτικές εργασίες σε ΕΕ και ΝΑΤΟ σε επίπεδα – και μάλιστα παρενέβη μονομερώς στο Μάλι και την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία τα τελευταία χρόνια.

Επιπλέον, ακόμη και αν η Γερμανία έχει κάνει περισσότερα για την άμυνα από ό, τι οι περισσότεροι Γερμανοί πολιτικοί που δεν θέλουν να παραδεχτούν στην εγχώρια αγορά, οι γνωστές εγχώριες πολιτικές πιέσεις εξακολουθούν να είναι σημαντικές. Σε μια δημοσκόπηση που δημοσιεύθηκε τον Μάρτιο του 2016 οι Γερμανοί ήταν λιγότερο υποστηρικτικές στη χρήση στρατιωτικής βίας για να υπερασπιστούν τους συμμάχους του ΝΑΤΟ, με περίπου 58% κατά.

Αυτό μπορεί να βοηθήσει να εξηγήσει γιατί η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ μέχρι στιγμής δεν αναφέρει τίποτα για την φιλοδοξία άμυνας της Γερμανίας, συν ότι έχει μια εκλογή το 2017.

Ακόμη και με το μεγάλο αμυντικό προϋπολογισμό της, η Γερμανία εξακολουθεί να στερείται επαρκώς στρατιωτικών δυνατοτήτων. Η γερμανική άμυνα είχε μια έλλειψη χρηστικότητας στρατιωτικών αεροσκαφών, για παράδειγμα, μόνο τα 38 Eurofighter (αεροσκάφη) είναι επιχειρησιακά από ένα απόθεμα 114.

Αλλά μια ισχυρότερη γερμανική στρατιωτική συνεισφορά στην ευρωπαϊκή άμυνα θα παραμείνει περιορισμένη από την εγχώρια πολιτική και ως εκ τούτου δεν θα πρέπει να αυξήσει αδικαιολόγητα τις ελπίδες ή τους φόβους των συμμάχων.

Χρήστος Κατσέας

ΠΑΝΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΚΑΤΑ ΤΕΧΝΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ – ΜΕ ΔΕΙΓΜΑ ΑΠΟΦΥΓΗΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Γράφει ο Μιχαήλ Στυλιανού

Δημοσιογράφος από τό 1953, με τριεθνή επαγγελματική διαδρομή και σε επιτελικές θέσεις. Μεταξύ των οποίων Δ/ντής της ελληνικής εκπομπής της γαλλικής κρατικής ραδιοφωνίας κατά τη διάρκεια της χούντας, Σύμβουλος Τύπου της Ελληνικής Πρεσβείας στο Παρίσι και Γεν. Δ/ντής του ΑΠΕ.

Μπήκαν στον τρίτο τους μήνα οι δυναμικές κινητοποιήσεις εργαζομένων και νεολαίας στη Γαλλία, εναντίον της επίθεσης κατά της εργατικής νομοθεσίας, από την σοσιαλιστική κυβέρνηση Ολάντ-Βαλς –και δεν παρουσιάζουν σημεία αγωνιστικής κάμψης. «Εδώ δεν είναι Ελλάδα» κραυγάζουν οι δεκάδες χιλιάδες απεργοί διαδηλωτές, που καθημερινά πλημμυρίζουν πλατείες και λεωφόρους πλείστων πόλεων της Γαλλίας, σε πείσμα της αγριότερης αστυνομικής βίας που είδε ποτέ η δημοκρατική αυτή χώρα, τουλάχιστον από της εποχής των γεγονότων της Αλγερίας -τέλη δεκαετίας του ’50. Συνεχίστε νὰ διαβάζετε “ΠΑΝΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΚΑΤΑ ΤΕΧΝΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ – ΜΕ ΔΕΙΓΜΑ ΑΠΟΦΥΓΗΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ”

Η τυχοδιωκτική Πολωνία και η νατοϊκή “αλληλεγγύη”

Έχει προγραμματιστεί στις 8-9 Ιουλίου στη Βαρσοβία της Πολωνίας η εαρινή σύνοδος του ΝΑΤΟ. Θα λάβει χώρα μέσα στο Εθνικό Στάδιο της πρωτεύουσας χωρητικότητας 72 χιλ. θεατών. Η Σύνοδος του 2016 θα είναι η μεγαλύτερη στην ιστορία της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας. Θα συμμετάσχουν τα 28 μέλη του ΝΑΤΟ, τα 26 συνεταιρικά (partners), αλλά και οργανισμοί όπως τα Ηνωμένα Έθνη, η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Παγκόσμια Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, κλπ. Συνεχίστε νὰ διαβάζετε “Η τυχοδιωκτική Πολωνία και η νατοϊκή “αλληλεγγύη””

ΤΣΑΜΗΔΕΣ ΚΑΙ ΤΣΑΜΟΥΡΙΑ. Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ!!

Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης Αντγος (ε.α.) /Tactical Intelligence School (U.S. Army), Μεταπτυχιακό στην Γεωπολιτική Ανάλυση του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

«Η Αλβανία γίνεται μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα και θέλουμε να είμαστε μαζί της σε αυτό το γίγνεσθαι. Από την άλλη, δεν θα πρέπει να ξεχνά κανείς στην Αλβανία, ότι το μέλλον της συνδέεται με τις καλές σχέσεις με τον νότια γείτονά της. Ούτε να υποτιμούνται οι δυνατότητες και τα εργαλεία που διαθέτει η Ελλάδα ακόμα και σήμερα» δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς σε ομιλία του στο πανεπιστήμιο των Τιράνων. Συνεχίστε νὰ διαβάζετε “ΤΣΑΜΗΔΕΣ ΚΑΙ ΤΣΑΜΟΥΡΙΑ. Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ!!”

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: