Άμυνα & Ασφάλεια

ΤΟ ΑΜΥΝΤΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Γράφει ο Περικλής Νεάρχου Πρέσβης ε.τ. (nearkhou.wordpress.com)

Ο Απροκάλυπτος Αναθεωρητισμός και Επεκτατισμός του Ερντογάν και οι Μεγάλοι Τουρκικοί Εξοπλισμοί δεν Αφήνουν Περιθώρια Αναβολής και Ολιγωρίας

Η άνοδος στην εξουσία του Ταγίπ Ερντογάν και του κόμματος του AKP, το 2003, με συνθήματα «ήπιου Ισλάμ» και με Αμερικανική υποστήριξη έδωσε μια πρώτη εντύπωση μετριοπαθέστερης πολιτικής στα Ελληνο-Τουρκικά. Ο Ερντογάν είχε απέναντι αντίπαλο το βαθύ κράτος των στρατηγών, που υπελάμβαναν τον έλεγχο της πολιτικής εξουσίας ως θεσμική του αποστολή, με βάση τη διαθήκη του Κεμάλ Ατατούρκ.

Η κατάσταση αυτή άλλαξε άρδην, μετά τις γνωστές ανατροπές, στο εσωτερικό της Τουρκίας αλλά και την παταγώδη αποτυχία και διάψευση της πολιτικής του ήπιου Ισλάμ σ’ ολόκληρη την περιοχή. Η περιβόητη «Αραβική Άνοιξη» κατέληξε στη σημερινή κατάσταση και στη δραματική άνοδο του ακραίου Ισλαμισμού και του τζιχαντισμού.

Ο Ταγίπ Ερντογάν, με τις τελευταίες δηλώσεις και αμφισβητήσεις του για τη Συνθήκη της Λωζάννης, δεν άφησε καμιά αμφιβολία ότι θέλει αλλαγή του status quo, που δημιουργήθηκε με τη Συνθήκη της Λωζάννης. Τόσο στα ΝΑ σύνορα της Τουρκίας (Μοσούλη, Συρία) οσο και προς τα Δυτικά (Αιγαίο, Θράκη, Κύπρος). Στο σημείο αυτό μπορεί να υπενθυμίσει κανείς στον Τούρκο Πρόεδρο ότι με τη Συνθήκη της Λωζάννης, που αντικατέστησε εκείνη των Σερβών, ρυθμίστηκαν και άλλα θέματα, όπως το θέμα των Αρμενικών εδαφών, του Κουρδιστάν αλλά και του καθεστώτος των Στενών. Οι Συμμαχικές συνεννοήσεις, πριν τη Ρωσική Επανάσταση, προέβλεπαν μεγάλα κέρδη για τη Ρωσία στην περιοχή των Στενών και της Κων/πολης. Τα κέρδη αυτά απεμπολήθηκαν από την Επαναστατική κυβέρνηση της Ρωσίας μετά την προσέγγιση Λένιν και Κεμάλ.

Ο Τούρκος Πρόεδρος, παλινδρομώντας στο ιστορικό παρελθόν της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και προβάλλοντας αξιώσεις, με βάση το παρελθόν αυτό, μπορεί να λειτουργήσει ως μαθητευόμενος μάγος και ν’ ανοίξει κυριολεκτικά τους ασκούς του Αιόλου στην περιοχή. Η τελευταία, όπως φαίνεται από την αντιπαράθεση των μεγάλων στη Συρία, δεν είναι καθόλου απομονωμένη περιοχή, στην οποία θα μπορούσε η Τουρκία, ως περιφερειακή δύναμη, να διαμορφώσει ανενόχλητη τους συσχετισμούς και τις ισορροπίες. Είναι επίκεντρο των διεθνών ανταγωνισμών, που υπερακοντίζουν κατά πολύ οποιαδήποτε Τουρκική στρατιωτική ισχύ και στρατηγική.

Ο Τούρκος Πρόεδρος ελαύνεται, πάντως, από την ιδέα ότι η περιοχή διέρχεται μια νέα διαμορφωτική περίοδο, όπως εκείνη που ακολούθησε τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και επισφραγίσθηκε με τις Συμφωνίες SykesPicot. Στο πνεύμα της ιδέας αυτής η Τουρκία δεν μπορεί, κατά τον Ερντογάν, να μείνει έξω από τα γεγονότα. Πρέπει να κινηθεί για ν’ αποτρέψει αυτά που δεν θέλει, όπως, π.χ., τη δημιουργία Κουρδικού Διαδρόμου στα νότια σύνορά της με τη Συρία, και για να αποσπάσει εδάφη, που έχουν Οθωμανικές υποθήκες, όπως, κατά πρώτο λόγο, η Μοσούλη.

Η επεκτατική αυτή πολιτική εξαντλεί τα όρια του παιχνιδιού ισορροπίας που παίζει η Άγκυρα μεταξύ των δύο μεγάλων, εκμεταλλευόμενη την ένταση και τον ανταγωνισμό μεταξύ τους. Προβάλλει επίσης την πολιτική αυτή στο εσωτερικό ως νέα ιδεολογική γραμμή, που υπερφαλαγγίζει και αποκαθηλώνει τον Κεμαλισμό. Ο Ταγίπ Ερντογάν προετοιμάζει, με τον τρόπο αυτό, το έδαφος για ανάδειξη του ιδίου ως νέου εθνικού ηγέτη, υποκατάστατο του Κεμάλ, και για την επιβολή της Ισλαμιστικής ιδεολογίας του, που παλινορθώνει και αποκαθιστά ως κρατική ιδεολογία το Οθωμανικό παρελθόν.

Οι Βλέψεις του Ταγίπ Ερντογάν προς τα Δυτικά

Στο ίδιο πνεύμα, ο Ταγίπ Ερντογάν πιστεύει ότι, στη φάση αυτή, κατά την οποία ξαναμοιράζεται η τράπουλα στην περιοχή και που η Ελλάδα βρίσκεται σε ιδιαίτερα δυσχερή θέση, λόγω της οικονομικής κρίσεως αλλά και της αμυντικής απραξίας, κατά τα τελευταία δέκα χρόνια, είναι μια ιδιαίτερα ευνοϊκή συγκυρία για να προωθηθούν οι γνωστοί από το παρελθόν Τουρκικοί στόχοι στο Αιγαίο, στη Θράκη και στην Κύπρο.

Πιστεύει επίσης ότι η σημερινή ένταση μεταξύ των δύο μεγάλων και το επιτήδειο παιχνίδι ισορροπίας της Άγκυρας μεταξύ τους, παρέχει ένα πλεονέκτημα σ’ αυτήν και ένα παράθυρο ευκαιρίας για δράση, με λιγότερο πιθανή τη δυναμική παρέμβαση ενός από τους δύο μεγάλους εναντίον της. Η νέα αυτοπεποίθηση, με την οποία αντιμετωπίζει η Άγκυρα την Αθήνα, οφείλεται, όπως αναφέρθηκε, στην οικονομική κρίση, στην οποία βρίσκεται η Ελλάδα αλλά και στους τεράστιους Τουρκικούς εξοπλισμούς, την ίδια ώρα που η Ελλάδα παρέμεινε αδρανής επί μία δεκαετία και δεν παρακολούθησε ούτε την αλματώδη ανάπτυξη της Τουρκικής πολεμικής βιομηχανίας ούτε τους Τουρκικούς εξοπλισμούς.

Μέχρι τη δεκατία του 80, η Τουρκική πολεμική βιομηχανία δεν είχε καμιά υπεροχή απέναντι στην Ελλάδα. Αντιθέτως, οι Ελληνικές πολεμικές βιομηχανίες, που θεμελιώθηκαν μετά το 1974 (ΕΑΒ, ΕΒΟ, ΕΛΒΟ), ήταν σε πλήρη ανάπτυξη. Η δυσάρεστη συνέχεια και η ανατροπή των προοπτικών είναι μια παταγώδης αποτυχία, του πολιτικού συστήματος, που δεν μπόρεσε ούτε να εγγυηθεί και να επιβάλει μια μακροπρόθεσμη και σταθερή στρατηγική αναπτύξεως της Ελληνικής Πολεμικής βιομηχανίας ούτε να προστατεύσει τους αμυντικούς εξοπλισμούς από επαίσχυντα σκάνδαλα, που διέσυραν και δυσφήμισαν στον Ελληνικό λαό τις αμυντικές δαπάνες.

Ακόμη και το μεγάλο πρόγραμμα εξοπλισμών, που ανελήφθη από την Κυβέρνηση Σημίτη, μετά το φιάσκο των Ιμίων, δεν ολοκληρώθηκε, όπως προβλεπόταν, και επέσυρε πολλές καταγγελίες για σκάνδαλα σε κάθε σχεδόν ειδικό πρόγραμμα. Ακόμη χειρότερη, ήταν η εξέλιξη στην Ελληνική αμυντική βιομηχανία. Αντί οι εξοπλισμοί να γίνουν κινητήρας αναπτύξεως της Ελληνικής πολεμικής βιομηχανίας, με συμπαραγωγές και αναθέσεις έργων, που θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν στην Ελλάδα, οι Ελληνικές αμυντικές βιομηχανίες, αφέθηκαν κυριολεκτικά στο περιθώριο. Ο κομματισμός και ο παραγοντισμός στη διοίκηση τους συνέβαλε επίσης στην παρακμή και στη στασιμότητά τους.

Ποτέ η Ελλάδα από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο δεν Ανέχθηκε Τουρκική Υπεροπλία στο Αιγαίο.

Τα νησιά του Αιγαίου δεν δόθηκαν στην Ελλάδα με τη Συνθήκη της Λωζάννης, από Τουρκική παραχώρηση, όπως υπαινίσσεται και καταγγέλλει ο Τούρκος Πρόεδρος Ερντογάν. Απελευθερώθηκαν από τον νικηφόρο Ελληνικό στόλο. Ο ίδιος εγγυήθηκε την Ελληνικότητα του Αιγαίου, ακόμη και μετά τη Μικρασιατική καταστροφή, όταν παρέμεινε κυρίαρχος. Από τότε, η Ελλάδα είχε ως δόγμα τη διατήρηση των ισορροπιών στο Αιγαίο και την παρεμπόδιση με κάθε τρόπο του ενδεχομένου Τουρκικής ναυτικής υπεροπλίας στο Αιγαίο.

Για πρώτη φορά, διαπιστώνουμε σήμερα τον κίνδυνο ανατροπής της ναυτικής ισορροπίας στο Αιγαίο, η οποία είναι σήμερα αδιαχώριστη από την αεροπορική ισορροπία.

Το ενδεχόμενο αυτό δεν μπορεί και δεν πρέπει να το αποδεχθεί η Ελλάδα, γιατί αυτό θα συνιστούσε άμεση απειλή για το Αιγαίο και την ασφάλεια, την ακεραιότητα και την ανεξαρτησία της χώρας. Πλανάται όποιος νομίζει, με δεδομένη μάλιστα την Τουρκική πολιτική και τον επεκτατισμό της, ότι η Ελλάδα μπορεί να αισθάνεται ασφαλής και να κοιμάται ήσυχη, με Τουρκική αεροναυτική υπεροπλία στο Αιγαίο.Η Τουρκία δεν επιδιώκει μόνο την επέκτασή της και την αρπαγή από την Ελλάδα του Αιγαίου, της Θράκης και της Κύπρου, που αποτελούν, μαζί με την Κρήτη, τα σημαντικότερα στρατηγικά κεφάλαια του Ελληνικού εθνικού χώρου. Επιδιώκει επίσης την αρπαγή της ΑΟΖ της Ελλάδος και της Κύπρου και των πλουσίων ενεργειακών κοιτασμάτων που βρίσκονται σ’ αυτές.

Η διατήρηση της ισορροπίας είναι προφανώς, πολύ δυσχερέστερη σήμερα, γιατι το δημογραφικό ισοζύγιο έχει εξελιχθεί κατά πολύ δυσμενέστερο τρόπο για την Ελλάδα και γιατί η Τουρκία έχει πραγματοποιήσει άλματα, κατά τα τελευταία χρόνια, στην οικονομική, βιομηχανική και τεχνολογική της ανάπτυξη αλλά και ειδικότερα στην ανάπτυξη της πολεμικής της βιομηχανίας και των στρατιωτικών της εξοπλισμών. Η Ελλάδα αντιθέτως, παρέμεινε αδρανής επί μακρό χρόνο, και βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση, λόγω της γνωστής κρίσεως και των περιορισμών που θέτει η τρόικα ακόμη και στις αμυντικές δαπάνες.

Όσο δύσκολη όμως και αν είναι η κατάσταση, η Ελλάδα δεν έχει άλλη επιλογή από την υπεράσπιση της εθνικής της ασφάλειας και της ακεραιότητάς της. Το ευτύχημα είναι ότι ο Τουρκικός όγκος δεν είναι εσωτερικά τόσο συμπαγής όσο φαίνεται. Η Τουρκία επίσης δεν έχει προβλήματα μόνο με την Ελλάδα. Έχει ανάγκη από στρατιωτικό δυναμικό και εξοπλισμούς και στα άλλα σύνορά της. Το χειρότερο, πάντως, που θα μπορούσε να κάνει η Ελλάδα θα ήταν η υποτίμηση του κινδύνου και η διολίσθηση στην αυταπάτη του κατευνασμού για να κερδηθεί, υποτίθεται, χρόνος και ν’ αναβληθούν για αργότερα ενέργειες που πρέπει ν’ αναληφθούν σήμερα.

Οι αμυντικές όμως δαπάνες και οι αμυντικοί προγραμματισμοί δεν προσφέρονται, δυστυχώς, γι’ αναβολή, όταν είναι επιτακτικοί, λόγω άμεσου κινδύνου.

 Η Ελλάδα έχει Άμεση Ανάγκη να Κλείσει τα Μεγάλα Κενά στη Στρατιωτική της Ετοιμότητα.

Το πρώτιστο, το οποίο πρέπει να διασφαλίσει η χώρα είναι η ομαλή και τακτική ρόη ανταλλακτικών, ώστε να είναι εξασφαλισμένη η λειτουργία και η ετοιμότητα όλων των υπαρχόντων μέσων και οπλικών συστημάτων.

Το δεύτερο, είναι ο εκσυγχρονισμός των μέσων και συστημάτων, όπου κρίνεται ότι είναι απαραίτητος. Το τρίτο είναι η άμεση προμήθεια ή παραγγελία βασικών όπλων και οπλικών συστημάτων, είναι εκ των ουκ άνευ για τη διατήρηση μιας σχετικής ισορροπίας και αξιόπιστης αποτροπής. Τίθεται, βεβαίως, το οικονομικό πρόβλημα. Υπάρχουν όμως τρόποι, με τους οποίους το πρόβλημα αυτό μπορεί να μετριασθεί και να καταστεί έτσι εφικτό ένα επείγον εξοπλιστικό πρόγραμμα.

Ένας από αυτούς είναι η υπενθύμιση στην τρόικα ότι δεν μπορεί να παρεμβαίνει στις αμυντικές δαπάνες και ότι, με βάση το άρθρο 346 της Συνθήκης της Λισσαβώνος, οι αμυντικές δαπάνες, υπό την προϋπόθεση ότι δεν χρησιμοποιούνται ως πρόσχημα για την παραβίαση του ελεύθερου ανταγωνισμού στα πολιτικά προϊόντα, εξαιρούνται από τον ανταγωνισμό της ελεύθερης αγοράς. Με απλά λόγια, κάθε χώρα-μέλος έχει το δικαίωμα να κάνει όποιες αμυντικές δαπάνες θέλει.Μπορεί μάλιστα, εάν το θεωρεί απόρρητο, να αρνηθεί να δώσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση και οποιαδήποτε σχέτικη πληροφορία.

Ένας δεύτερος τρόπος, είναι η προσφυγή στο γνωστό leasing, την αγορά δηλαδή με μικρές δόσεις, που ολοκληρώνεται μετά την εξόφληση των δόσεων. Η χρήση του αγοραζόμενου μέσου, με ενοικιαγορά, είναι άμεση. Μπορεί συνολικά να κοστίζει ακριβότερα. Έχει όμως η μέθοδος αυτή, το πλεονέκτημα ότι παρέχει μια διέξοδο στην οικονομική ασφυξία και επιτρέπει την άμεση προμήθεια οπλικών συστημάτων, που η χώρα έχει επείγουσα ανάγκη.

Ένας τρίτος τρόπος είναι η πραγματική εφαρμογή της αρχής της πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής και η προμήθεια όπλων και οπλικών συστημάτων από κάθε πρόσφορη αγορά. Και από χώρες δηλαδή, όπως η Ρωσία και η Κίνα και όχι μόνο από χώρες του ΝΑΤΟ. Οι προσφερόμενες τιμές για αξιόπιστα όπλα και οπλικά συστήματα από τις χώρες αυτές είναι, δύο ή δυόμισυ φορές φθηνότερες. Μπορεί δηλαδή η Ελλάδα, με πολύ μικρότερο προϋπολογισμό και με διευκολύνσεις στην πληρωμή, να εξασφαλίσει πολύτιμα αμυντικά μέσα, τα οποία επειγόντως χρειάζεται.

Θα πρέπει να παρατηρηθεί στο σημείο αυτό ότι θα ήταν ευχής έργον το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ένωση να κατοχύρωναν την ασφάλεια της χώρας. Οι παροικούντες όμως την Ιερουσαλήμ γνωρίζουν καλά ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να βασισθεί σε τέτοιες ελπίδες ή αόριστες διαβεβαιώσεις. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο ρόλος του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ενώσεως είναι ασήμαντος. Η Ελλάδα όμως δεν μπορεί να στηρίξει την εθνική της ασφάλεια στους διεθνείς οργανισμούς, στους οποίους συμμετέχει. Αυτοί έχουν και άλλες υπέρτερες προτεραιότητες, στρατηγικά συμφέροντα και στρατηγικές. Ειδικότερα η Ευρωπαϊκή Ένωση, ταυτίζεται σχεδόν πλήρως στα αμυντικά θέματα με το ΝΑΤΟ. Η Ελλάδα, που είναι σε διαμάχη με ένα άλλο μέλος του ΝΑΤΟ, έχει επομένως ανάγκη από εθνική στρατηγική και εθνικά αμυντικά μέσα.

Κρίσιμοι Τομείς οι Οποίοι Χρειάζονται Επειγόντως Ενίσχυση

  1. ΣΤΡΑΤΟΣ ΞΗΡΑΣ 

Μέχρι προσφάτως, το μέτωπο της Θράκης εθεωρείτο απαραβίαστο και ισχυρό σημείο της Ελληνικής άμυνας, το οποίο θα μπορούσε μάλιστα να χρησιμοποιηθεί ως εφαλτήριο για Ελληνική αντεπίθεση, σε περίπτωση Τουρκικής επιθέσεως στο Αιγαίο και καταλήψεως Ελληνικών νησιών.

Προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι σε δύο επανειλημμένες περιπτώσεις, το 2003 και το 2016, απεκαλύφθησαν Τουρκικά σχέδια, το σχέδιο «Βαριοπούλα» και το σχέδιο «Νότιο Βέλος», για εισβολή στη Θράκη. Πού στηρίζονται οι Τουρκικές υποθέσεις ότι μπορούν ενδεχομένως να διατρήσουν το μέτωπο στον Έβρο και να εισβάλουν στη Θράκη;

Προφανώς, οι εκτιμήσεις τους βασίζονται στα νέα οπλικά συστήματα, τα οποία έχουν εισαγάγει εσχάτως στο δυναμικό τους και στα νέα μέσα που απέκτησαν για τη γρήγορη και ασφαλή γεφύρωση του Έβρου. Τα νέα οπλικά συστήματα συνοψίζονται στα νέα προϊόντα που έχει παραδώσει ή αρχίζει να παραδίδει η Τουρκική αμυντική βιομηχανία:

α. Πολλαπλά πυραυλικά συστήματα (ΠΕΠ), με βεληνεκές άνω των 40 χλμ, όταν τα αντίστοιχα Ελληνικά RM-70 έχουν βεληνεκές 24 χλμ.

β. Σύγχρονο πυροβολικό (Firtina) με βεληνικές 40 χλμ., όταν το αντίστοιχο Ελληνικό πυροβολικό, με παρόμοιο βεληνεκές, περιορίζεται μόνο στα 24 σύγχρονα Γερμανικά πυροβόλα PZH 2000.

γ. Σύγχρονο άρμα Τουρκικής κατασκευής (Altay), το οποίο προβλέπεται να παραχθεί σε 1000 μονάδες. Το άρμα Altay αντιμετωπίζει ακόμη προβλήματα και δεν έχει εισαχθεί στις μονάδες. Η ένταξή του όμως θα επιδεινώσει τον συσχετισμό στον αρματικό τομέα.

δ. Πύραυλοι μικρού και μεγάλου βεληνεκούς, όπως ο Kasirga και ο Yildirim. Ο τελευταίος, έχει τρεις διαφορετικές εκδόσεις, που αντιστοιχούν σε 300, 600 και 900 χλμ. βεληνεκές.

ε. Τεθωρακισμένα Οχήματα Μάχης (ΤΟΜΑ) Τουρκικής κατασκευής, σε μεγάλους αριθμούς. Σημειώνεται ότι τα ΤΟΜΑ είναι εντελώς απαραίτητα για την πλαισίωση και την προστασία των αρμάτων και για την ασφαλή μεταφορά στρατιωτών στο πεδίο της μάχης. Η Κυβέρνηση Καραμανλή, για να καλύψει το μεγάλο κενό που υπάρχει σ’ αυτό τον τομέα στην Ελληνική πλευρά, υπέγραψε τη γνωστή συμφωνία για τη συμπαραγωγή από την ΕΛΒΟ, του Ρωσικού ΤΟΜΑ BMP3 (αυτό που έχει η Κυπριακή Εθνοφρουρά).

Με Αμερικανική απαράδεκτη παρέμβαση, πάγωσε η συμφωνία. Η Ελληνική πλευρά είναι ακάλυπτη σ’ ένα κρίσιμο τομέα και χρησιμοποιεί ως ΤΟΜΑ το Μ-113, Τεθωρακισμένο Όχημα Μεταφοράς Προσωπικού  (ΤΟΜΠ), το οποίο είναι εντελώς παρωχημένο και ακατάλληλο στο σύγχρονο πεδίο της μάχης. Η ΕΛΒΟ εντάχθηκε στο Υπερταμείο προς ιδιωτικοποίηση (ενδιαφέρονται σφόδρα γι’ αυτήν οι Γερμανοί).

στ. Αυτοκινούμενα Αντιαεροπορικά Συστήματα,  που συνοδεύουν και καλύπτουν τις μαχόμενες μονάδες στο πεδίο μάχης. Η Τουρκική πολεμική βιομηχανία παρήγαγε πέντε διαφορετικά συστήματα (Zipkin, Atilgun, Hisar A, Hisar O, Korkut), που καλύπτουν όλο το φάσμα του βεληνεκούς από 2 έως 26 χλμ. Η παρουσία τους στο πεδίο της μάχης δημιουργεί μεγάλο πρόβλημα στα Ελληνικά επιθετικά ελικόπτερα Απάτσι, τα οποία πρέπει να πλησιάσουν τα άρματα κάτω από βεληνεκές των 8 χλμ, που είναι το μέγιστο βεληνεκές των αντιαρματικών πυραύλων Hellfire, τους οποίους εξαπολύουν. Η εισαγωγή τους έχει στερήσει επίσης από την Ελληνική πλευρά ένα σημαντικό πλεονέκτημα, που έχει μέχρι τώρα, με τα δικά της αυτοκινούμενα αντιαεροπορικά συστήματα.

ζ. Σύγχρονα συστήματα γεφυρώσεως του ποταμού Έβρου, τα οποία επιτρέπουν θεωρητικά σε άρματα, άλλο βαρύ υλικό και μάχιμες μονάδες να διαπεραιωθούν, σε πολύ σύντομο χρόνο, από την Ανατολική στη Δυτική όχθη του Έβρου.

Με τα δεδομένα αυτά, είναι προφανές τί πρέπει επειγόντως να κάνει η Ελληνική πλευρά για να διατηρήσει μια αναγκαία ισορροπία και αξιόπιστη αποτροπή στο μέτωπο της Θράκης και γενικά στο μέτωπο του Στρατού Ξηράς:

α. Επείγουσα εισαγωγή Τεθωρακισμένων Οχημάτων Μάχης (ΤΟΜΑ), τα οποία να πλαισιώνουν και να ενισχύουν αποτελεσματικά το αρματικό δυναμικό. Ο προσφορότερος και ενδεχομένως ο φθηνότερος τρόπος για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός είναι το ξεπάγωμα της Ελληνο-Ρωσικής συμφωνίας, που προβλέπει τη συμπαραγωγή από την ΕΛΒΟ 415 ΤΟΜΑ ΒΜΡ3.

Ως ενδιάμεση λύση, μπορεί να γίνει διαπραγμάτευση για την παραχώρηση από τα Ρωσικά αποθέματα του ΒΜΡ2. Υπάρχουν ήδη πληροφορίες ότι η Ρωσία είναι έτοιμη να παραχωρήσει 200 ΤΟΜΑ ΒΜΡ2.

β. Εκσυγχρονισμός των Ελληνικών πολυπυραυλικών συστημάτων RM-70, ώστε να αποκτήσουν βεληνεκές, ανάλογο εκείνων των Τουρκικών ΠΕΠ. Προμήθεια, με την ίδια ευκαιρία, στο πλαίσιο ενός πακέτου συμφωνίας, συγχρόνων πολυπυραυλικών συστημάτων και ενός ικανού αριθμού του παλαιού αλλά πολύ αξιόπιστου πολυπυραυλικού συστήματος Smerch, με βεληνεκές 90 χλμ.

Το βεληνεκές αυτό επιτρέπει στο σύστημα να παίζει ρόλο Πυροβολικού αλλά και ρόλο τακτικής αεροπορικής υποστηρίξεως, απελευθερώνοντας την Αεροπορία για άλλα καθήκοντα. Απελευθερώνοντας επίσης σ’ ένα βαθμό, τα Απάτσι από το καθήκον να επέμβουν εναντίον αρματικών σχηματισμών, που προστατεύονται από αυτοκινούμενα αντιαεροπορικά συστήματα.

γ. Ενίσχυση του Πυροβολικού.

Η ενίσχυση αυτή μπορεί να γίνει:

με την αγορά άλλων 24, τουλάχιστον, συγχρόνων Γερμανικών πυροβόλων PZH 2000

με την προμήθεια σημαντικού αριθμού συστημάτων MLRS και ιδιαίτερα πυραύλων ATACMS, με βεληνεκές 165 χλμ, από τα Αμερικανικά αποθέματα. Είχε γίνει λόγος, κατά την πρόσφατη περίοδο, για παραχώρηση από την Αμερικανική πλευρά 40 συστημάτων MLRS. Τί απέγινε αυτή η προσφορά, εάν πράγματι υπήρξε;

με την εγκατάσταση σημαντικού αριθμού ρυμουλκουμένων πυροβόλων M-109 σε φορτηγά και τη μετατροπή τους σε αυτοκινούμενα.

δ. Ενίσχυση των αυτοκινουμένων συστημάτων αντιαεροπορικής προστασίας με αναβάθμιση των TOR-M1 και την προμήθεια ενδεχομένως του συστήματος Pantsir  

    2. ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ

Στον τομέα της Αεροπορίας, η προτεραιότητα είναι προφανής και άμεση. Η Τουρκία αρχίζει να παραλαμβάνει το μαχητικό πέμπτης γενεάς F-35, τον Απρίλιο του 2018. Το ερώτημα είναι αμείλικτο. Πώς θ’ αντιμετωπίσει η Ελλάδα τη νέα αυτή κατάσταση και τί μέσα θα δώσει στην Ελληνική Αεροπορία για να επιτελέσει το καθήκον της; Η Ελλάδα χρειάζεται ένα μαχητικό, που να μπορεί ν’ αντιμετωπίσει το F-35. Συζητήσεις για προμήθεια του F-15 από τα Αμερικανικά αποθέματα, δεν απαντούν στο καίριο ερώτημα. Το F-15 θα ήταν πολύ καλό για τη δεκαετία του 80 και ενδεχομένως του 90. Σήμερα όμως δεν μπορεί ν’ αντιμετωπίσει το F-35.

Η απόφαση για το Ελληνικό μαχητικό δεν είναι απαλλαγμένη από οικονομικές αλλά και γεωπολιτικές εκτιμήσεις. Αυτή όμως η οποία πρέπει να πρυτανεύσει είναι εκείνη που δίνει απάντηση στην απειλή που αντιμετωπίζει η Ελλάδα και η οποία θα κατοχυρώσει την ασφάλεια της χώρας.

Σε συνδυασμό με το μαχητικό, τίθεται παραλλήλως το πρόβλημα του εκσυγχρονισμού του συστήματος ραντάρ και του αντιαεροπορικού συστήματος. Το σύστημα ραντάρ πρέπει να αναβαθμισθεί και να καταστεί ικανό να ανιχνεύει εγκαίρως αεροσκάφη, με χαμηλή παρατηρησιμότητα (stealth) και από ικανή απόσταση.

Τα αντιαεροπορικά συστήματα πρέπει επίσης να αναβαθμισθούν και να ενισχυθούν, ώστε να είναι σε θέση να δημιουργούν σε κρίσιμες περιοχές θόλο προστασίας. Υπάρχουν και στο Δυτικό οπλοστάσιο και στο Ρωσικό ικανά συστήματα, με κορυφαίο, βεβαίως, στο είδος του το S-400. Τρία τέτοια συστήματα, τοποθετημένα καταλλήλως και σε συνδυασμό με το υπάρχον σύστημα S-300 στην Κρήτη και τα συστήματα Patriot, θα μπορούσαν να δημιουργήσουν μια αδιαπέραστη ομπρέλλα προστασίας πάνω από τον Ελληνικό χώρο.

Στον τομέα της Αεροπορίας και της Αεροπορίας Στρατού, η Ελλάδα έχει επίσης ανάγκη, επειγόντως, από μεταφορικά ελικόπτερα και ελικόπτερα εφόδου. Η ανάγκη αυτή είναι απαράκαμπτη για τον αγώνα στο Αρχιπέλαγος, ταχεία ενίσχυση απειλουμένων νησιών και την απόκρουση αποβάσεων.

Στον τομέα της Αεροπορίας, που έχει άμεση σχέση και με το Ναυτικό αλλά και τη γενικότερη άμυνα, είναι η εισαγωγή στο Τουρκικό οπλοστάσιο του Τουρκικής κατασκευής πυραύλου Cruise τύπου SOM, με βεληνεκές 240 χλμ. Το όπλο αυτό αντιπροσωπεύει μια ιδιαίτερη απειλή και επιβάλλει στην Ελληνική πλευρά ν’ αναζητήσει το κατάλληλο ισοδύναμο ή αποτελεσματικούς τρόπους για την ανάσχεσή του. Η Ελληνική Αεροπορία διαθέτει στο οπλοστάσιο της τον Γαλλικό πύραυλο Scalp, με μεγάλο, στρατηγικό βεληνεκές. Χρειάζεται όμως παραλλήλως και ένα πιο ευέλικτο όπλο τύπου Cruise για στρατηγική αλλά και για τακτική χρήση.

Ιδιαίτερη προσοχή, στον τομέα της Αεροπορίας, πρέπει επίσης να δοθεί στα αυτοκατευθυνόμενα μαχητικά αεροχήματα (UCAV ή DRONES)! Η τεχνολογία αυτή είναι προσιτή σε Έλληνες επιστήμονες και στην Ελληνική αμυντική βιομηχανία και πρέπει ν’ αξιοποιηθεί για την ανάπτυξη ολόκληρης οικογένειας τέτοιων αεροχημάτων, με εξειδικευμένες δυνατότητες για το καθένα.

        3. ΝΑΥΤΙΚΟ

Η Ελλάδα είναι γεωγραφικά δισυπόστατη. Είναι ταυτόχρονα ηπειρωτική και νησιωτική χώρα. Το ισχυρό Ναυτικό είναι συνυφασμένο με την άμυνα του Αιγαίου, όπως και η ισχυρή Αεροπορία, γιατί σήμερα το Ναυτικό έχει ανάγκη από την προστασία αλλά και τη συνεργασία της Αεροπορίας.

Η Άγκυρα έχει επιδοθεί σ’ ένα πολύ μεγάλο πρόγραμμα ναυπηγήσεων, σε όλους τους τομείς, με στόχο να καταστεί κυρίαρχη ναυτική δύναμη στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Έχει κατορθώσει να αναπτύξει θεαματικές ναυπηγικές ικανότητες, τροφοδοτώντας τα ναυπηγεία της με αμυντικές παραγγελίες, που παίζουν ρόλο όχι μόνο αμυντικής ενισχύσεως αλλά και ρόλο καταλύτη για την τεχνολογική και βιομηχανική ανάπτυξη της Τουρκίας στον ναυπηγικό τομέα.

Η Ελλάδα, ως αποτέλεσμα των γνωστών περιπετειών των ναυπηγείων της, έχει υποσκελισθεί σε ένα τομέα, όπου είχε όλες τις προϋποθέσεις να παραμείνει στην πρωτοπορεία.

Η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να παραμείνει ως έχει, με ανενεργά ουσιαστικά τα Ελληνικά ναυπηγεία. Ευτυχώς, που, με ενέργειες του Ναυτικού, έγινε απεμπλοκή της ολοκληρώσεως των τεσσάρων υποβρυχίων S-814 και των πυραυλακάτων τύπου Super Vita. Η Ελληνική ναυπηγική ικανότητα πρέπει να επανενεργοποιηθεί, με αποτελεσματικό και βιώσιμο τρόπο, για να έλθει και σε επικουρία του Πολεμικού Ναυτικού. Το τελευταίο έχει άμεση ανάγκη από νέες ναυπηγήσεις, με πρώτες στη σειρά μια Ελληνική κορβέτα, συμπαραγωγή νέων φρεγατών και συγχρόνων αποβατικών πλοίων και ταχυπλόων. Οι επείγουσες προμήθειες που έχει ανάγκη το Ναυτικό μπορούν να συνοψισθούν στις εξής:

α. Σύγχρονες τορπίλες για τα νέα υποβρύχια. Δεν είναι δυνατόν, για ποσά της τάξεως των 35 και 40 εκατ. ευρώ, τα νέα υποβρύχια να παραμένουν με παλαιές τορπίλες και να μη μπορούν ν’ αξιοποιήσουν όλα τα πλεονεκτήματά τους. Η Τουρκική ASELSAN έχει ήδη αναπτύξει τέσσερα συστήματα μάχης για τα υπό κατασκευή παρόμοια Τουρκικά υποβρύχια S-814. Η Τουρκία έχει επίσης προμηθευθεί σύγχρονες τορπίλες.

β. Σύγχρονες φρεγάτες. Η Αθήνα δεν προχώρησε στην προμήθεα των δύο Γαλλικών φρεγατών Fremm, που προσφέρθηκαν από το Παρίσι με leasing. Οι δύο αυτές φρεγάτες παραχωρήθηκαν στην Αίγυπτο. Οι νέες φρεγάτες έχουν το πλεονέκτημα της αντιαεροπορικής άμυνας περιοχής, το οποίο το Ναυτικό έχει απόλυτη ανάγκη. Είναι αμφίβολο εάν είναι δυνατή ακόμη η προμήθεια φρεγατών Fremm από τη Γαλλία. Η τελευταία όμως έχει αναπτύξει κορβέτα παρομοίων περίπου δυνατοτήτων. Η προμήθεια νέων φρεγατών δεν υποκαθιστά την άμεση ανάγκη εκσυγχρονισμού των παλαιών φρεγατών.

γ. Προμήθεια ή ναυπήγηση κορβετών. Η Ελλάδα έχει την ικανότητα να ναυπηγήσει τη δική της κορβέτα, προσαρμοσμένη πλήρως στις ανάγκες της. Μπορεί όμως να προμηθευθεί είτε τη Γαλλική υπερσύγχρονη κορβέτα που προωθείται στη θέση της φρεγάτας Fremm ή, εάν το αντέχει πολιτικά, να εξετάσει την προμήθεια της Ρωσικής κορβέτας Bayan-M, που είναι εξοπλισμένη με τον πύραυλο Cruise Kalibr. Η Γαλλική κορβέτα μπορεί επίσης να φέρει τον Γαλλικό πύραυλο Cruise Scalp.

δ. Ναυπήγηση ή προμήθεια σύγχρονων αποβατικών και ταχυπλόων. Σε περίπτωση κρίσεως στο Αιγαίο, είναι κρισιμότατος ο παράγων της ταχείας μεταφοράς και ενισχύσεως απειλουμένων νησιών. Αυτό πρέπει να γίνει με μέσα που να είναι στοιχειωδώς ασφαλή, γρήγορα και αξιόμαχα.

ε. Συντήρηση των ταχυπλόων τύπου Zubr. Τα ταχύπλοα τύπου Zubr είναι από τα ταχύτερα και ασφαλέστερα μέσα μεταφοράς και ενισχύσεως, που διαθέτει η Ελληνική πλευρά. Η συντήρησή τους και η διατήρηση τους είναι εκ των ουκ άνευ.

Η απαρίθμηση κρισίμων αναγκών, που έχουν και τα τρία Όπλα, δεν είναι, προφανώς, εξαντλητική. Υπάρχουν και πολλές άλλες ανάγκες, μεγάλες και μικρές. Το μήνυμα, που θέλει να στείλει αυτό το άρθρο, είναι η ανάγκη να καταπιαστεί η χώρα άμεσα, με ένα επείγον εξοπλιστικό πρόγραμμα, γιατί, δυστυχώς, το περιβάλλον στην περιοχή και ιδιαίτερα η Τουρκική επιθετικότητα και επεκτατικότητα έχει πολύ επικίνδυνα κλιμακωθεί. Η χώρα αντιμετωπίζει άμεσο κίνδυνο εθνικής ασφάλειας και η άμυνα δεν μπορεί, δυστυχώς, να περιμένει.

Επιβαρύνεται επίσης από ασύμμετρες απειλές, όπως η ανεξέλεγκτη εισροή προσφύγων και λαθρομεταναστών, με την οποία δεν είναι άμοιρη και ανυστερόβουλη η Άγκυρα. Χειραγωγεί και χρησιμοποιεί τις ροές αυτές, επιδιώκοντας γεωπολιτικούς και στρατηγικούς στόχους. Η πραγματικότητα αυτή δεν πρέπει να διαφεύγει από τις διαπιστώσεις αυτών, που είναι ταγμένοι να περιφρουρούν τη χώρα και την ασφάλειά της. Μια αμυντικά ισχυρότερη Ελλάδα, δεν εμπνέει μόνο αισθήμα ασφάλειας και αισιοδοξίας στο λαό της. Αποτρέπει επίσης τυχοδιωκτικά σχέδια και σενάρια σε βάρος της.

Περικλής Νεάρχου

Πρέσβης ε.τ.

Πηγή: nearkhou.wordpress.com

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s